Een Werkplaats voor Duurzaam Leiderschap!

Een Werkplaats voor Duurzaam Leiderschap

Wat voor een wereld laten we na aan onze kleinkinderen?
Als ik de krant lees bekruipt mij soms het idee dat de wereld in brand staat. De kranten staan vol van crises. Vaak denk ik dat we de echte crisis nog lang niet aan zijn gegaan met elkaar. Hoe lang kunnen en willen we nog doorgaan met nieuwe strategieën bedenken om eronderuit te komen dat we een ander systeem nodig hebben? Deze tijd vraagt leiderschap, en de moed van mensen om werkelijk te doen waar ze in geloven. Niet wat er ‘verwacht wordt’, of wat ze ‘kunnen uitleggen’, maar waar ze met hart en ziel in geloven. En gelukkig zijn er zulke mensen, en horen we daar ook steeds meer van. Maar deze tijd vraagt dat niet alleen van onze ‘wereld leiders’, maar juist en vooral van ieder mens. Neem je plek in en werk mee aan een samenleving waar mensen deel van uit willen maken, waar JIJ deel van uit wilt maken! Wie ben je, wat kom je doen en wat houdt je tegen om te beginnen??

Mensen willen 3 dingen in hun werk:
1. Authenticiteit: zelf invulling kunnen geven en beslissingen kunnen nemen
2. Meesterschap: nieuwe dingen leren en zichzelf ontwikkelen
3. Een hoger doel dienen

De Keukentafel is niet een ‘vrijblijvende plek om af en toe diepzinnig te kletsen waarna je weer overgaat tot de orde van de dag’, het is een werkplaats. Een werkplaats waar mensen komen om zicht te krijgen op wie ze zijn, wat hen drijft, maar vooral om te leren hoe ze duurzaam en bestendig kunnen leven, en duurzaam kunnen bijdragen aan de wereld waar we in wonen. En om te werken aan hoe ze hier in hun eigen leven ten volle invulling aan kunnen geven.

Ik roep alle bedrijven op om hun werknemers lid te maken van deze werkplaats.

Om werknemers te gunnen dat zij tijd inbouwen voor reflectie, zich ontwikkelen, en zo met hart en ziel bijdragen aan een duurzaam bedrijf, een duurzame samenleving en een duurzame wereld. Neem je je verantwoordelijkheid voor jouw aandeel in onze wereld, de wereld waar we in leven, die we nalaten aan onze kleinkinderen? Wacht dan niet langer en werk aan duurzaam leiderschap!

Meld je aan als lid!! of neem contact op om de mogelijkheden te bespreken!

Waar gaat de Werkplaats voor Duurzaam Leiderschap over?
De duurzaamheid van een organisatie wordt vaak uitgedrukt in meetbare resultaten, maar komt op gang vanuit mensen en hun verbondenheid met de omgeving. Duurzaamheid en vitaliteit krijgt pas betekenis als we de diepere waarde kunnen voelen van het geheel waar we aan bijdragen. Hoe passen we als mens in onze omgeving, en hoe past ons werk in ons leven? Hoe draagt ons werk bij aan wie we zijn en hoe we onze samenleving inrichten? En hoe dragen we over aan de volgende generaties? Dit zijn de vragen waar we voor staan als we het hebben over een vitale en duurzame maatschappij. Maar wat betekent dit dan voor ons leiderschap? Hoe richt je een organisatie daarop in? Wat is dan vitaal en duurzaam leiderschap? Bij duurzaam leiderschap gaat het over leiderschap vanuit een groter perspectief. Duurzaam leiderschap is leiderschap dat beklijft, en vanzelfsprekend het beste uit mensen naar boven haalt. Leiderschap dat uitnodigt om na te denken en dingen als vanzelf ‘goed’ te doen. Dat in het moment, schaamteloos, laat zien waar je staat en waar je voor staat, en niet bang is om risico te nemen.

Ik nodig je van harte uit om te onderzoeken hoe Duurzaam Leiderschap in jouw bedrijf kan bijdragen aan een duurzame verbinding van mens, natuur en een vitaal bedrijf. We gaan in de natuur met elkaar aan het werk om te onderzoeken wat de binnenkant van duurzaamheid voor jou betekent en gaan ontdekken hoe jouw leiderschap je bedrijf kan meenemen van een ‘duurzaam bedrijf’ naar een ‘bedrijf waar mensen bij willen horen’.

Meld je aan als lid!! of neem contact op om de mogelijkheden te bespreken!

De Keukentafel heeft een vast weekritme, waarin dagen zijn voor diepgang en opleiding, dagen voor reflectie, schrijvend of schilderend, werkend met hout, vuur maken, en dagen voor beleving en ervaring van de natuur om ons heen. Juist door dit ritme consequent deel te maken van je leven verbind je je en integreer je je stappen. Het is tijd voor meer. Niet meer ‘een workshop en dan gaan we terug naar ons werk’, daar komen we niet meer mee weg. De tijd is aangebroken om duurzaam en consequent plek in te bouwen voor bezinning. Geen sabbatical buiten het werk en het leven, maar een pelgrimstocht IN het leven en tijdens het werk.

Kun je je veroorloven om hier NIET lid van te worden?
Als je echt wilt dat je kleinkinderen een erfenis krijgen waar je trots op bent, als je echt wilt dat de samenleving verandert, dan moet je je realiseren dat het tijd wordt om daar ruimte voor te maken. Om echt ruimte te creeren om met elkaar na te denken en stil te staan. Om ons te realiseren hoe de verbinding mens – natuur bedrijf in elkaar zit, en wat er van ons gevraagd wordt. Niet incidenteel, maar structureel. Niet vrijblijvend, maar door echt commitment. Door lid te worden, en een plaats voor je medewerkers te kopen draag je bij aan deze ruimte. Draag je tevens bij aan mogelijkheid om preventief te zorgen dat mensen stressvrij werken, niet burn-out gaan, en met hart en ziel leven en werken.

Meld je aan als lid!! of neem contact op om de mogelijkheden te bespreken!

De werkplaats is geopend.
Deze periode tot en met december 2011 is iedereen welkom om te komen proeven en te ervaren wat de werkplaats in houdt. Kom en loop mee in het weekritme. Ervaar wat hier gebeurt en wat dat betekent, en meld je vervolgens aan, of beter nog, meld je team en je medewerkers aan om echt tijd voor reflectie te nemen en authentiek te gaan werken. Om je hart voor de zaak te leren inzetten zoals alleen jij dat kan. Schaamteloos, kwestbaar, open, de moed hebben om je plek in te nemen. Om een wereld te scheppen waar je graag en met liefde in wilt wonen. Die je graag en met liefde doorgeeft aan je kleinkinderen.

Mijn eerste stap is gezet, wie volgt?
Schrijf je NU in of bel mij op 0575 – 51 2762, of 06 – 2182 2940

Hartegroet,

Suze

Focus

Leiderschap begint met Focus. In Alice in Wonderland staat het al: als je niet weet waar je naar toe gaat, is elke weg goed. Maar wat is het dan? Focus. Het lijkt zo evident. We spreken van focus als we weten waar we heen gaan en richting hebben op ons pad of naar ons doel. Simpel, toch? Daar hoef je geen geleerde voor te zijn! En toch ben ik hem wel eens kwijt. Een paar voorbeelden waarin mijn leven wat anders liep dan ik had ‘bedacht’:
1996: ik nam mij voor een weekend te gaan bezinnen op mijn toekomst: mijn vriendje kwam in het ziekenhuis met hersenletsel
1999: ik nam mij voor naar Rotterdam te verhuizen en daar rustig mijn leven te gaan plannen: ik werd ziek en zat maanden burn-out thuis
2004: ik nam mij voor 4 maanden op Schiermonnikoog te gaan zitten en te bezinnen op mijn bedrijf: ik raakte zwanger van Benjamin
2008: ik nam mij voor om nu dan eindelijk tijd te maken: er brak een crisis uit en alle zeilen moesten bij

Vaak heb ik gedacht: zie je wel, voor focus heb ik geen tijd. Vooral in periodes waarin ik het veel te druk heb met overleven. Met zorgen voor de basisdingen. Ik was er van overtuigd dat ik dan daarna, als alles voorbij is, wel eens ging zitten voor mijn focus….. Dat is een verleidelijke gedachte, zeker gezien de omstandigheden die zich wel eens voordoen in mijn woelige leven. En als ik even dieper kijk zit het anders. Het leven is woelig. Het gaat en komt, en mijn scheepje vaart waar het vaart. Natuurlijk is het soms heel handig om midden in een storm even te gaan bijliggen op de wind, en dan later je koers weer terug te vinden naar je doel. Maar wat ik van nature deed was steeds een moment prikken waarop ik mijn doel zou gaan bepalen, en dan -als dat om een of andere reden niet doorging- maar paniekerig ronddobberen. Ik zeg het wat overdreven, ik heb goed leren overleven in paniek, maar het is natuurlijk een illusie dat je buiten het leven ergens tijd moet maken om een focus en een doel te kiezen. Die komen juist van binnenuit. Die zijn er allang, je hoeft ze niet te zoeken, je hoeft er alleen maar naar te luisteren.

Waarom is dat dan zo moeilijk? En waarom is het zo verleidelijk om een focus te zoeken, buiten jezelf? Om ‘ervoor te gaan zitten’? Om te zeggen: wat er nu gebeurt is ‘overmacht’, ik stel mijn eigen dingen maar weer even uit.

Als ik kijk naar de mensen om mij heen, en de mensen waar ik mee gewerkt heb, als ik kijk in mijn eigen leven, dan zie ik dat we ontzettend graag willen ‘bepalen’ hoe het leven zal zijn. We willen voorspellen, zekerheid, risico’s calculeren, weten waar we aan toe zijn, prognoses maken, meten hoe succesvol we zijn ten opzichte van onze verwachtingen. We willen heel graag een maakbare wereld waarin we zelfs de verrassingen nog zelf plannen. En dan geven we ‘het leven’ de schuld als het anders loopt, en zoeken we troost in de ‘overmacht’.

Rationeel weten we maar al te goed dat het leven is zoals het is. Rationeel weten we dat we best kunnen plannen, best doelen kunnen stellen, maar alleen achteraf terugkijkend kunnen zien of weten hoe het leven werkelijk is. En juist dat onverwachte maakt het leven ook mooi en de moeite waard. Juist het idee dat er ook onverwachts iets moois op ons pad kan komen; precies die goed baan, die vrouw, die man, die advertentie. Juist op het moment dat alles ineens ‘toevallig’ voor ons lijkt te zijn, dan ervaren we hoe fijn het is dat het niet zo voorspelbaar is. Die kant omarmen we maar al te graag.

Als het leven werkelijk zo maakbaar zou moeten zijn als we soms denken te willen, dan gaat die kant er ook vanaf, en dat zou ik persoonlijk wel erg jammer vinden. Als we echt ons leven zelf vorm willen geven, en aan het roer van ons eigen schip willen staan, dan moeten we dus een manier vinden om mee te bewegen met hoe het leven zich nu eenmaal aan ons voordoet, met alle consequenties van dien. Ieder moment haalt de wereld ons in en daarin moeten we leren bewegen, en leren mee te bewegen. Contact met onze focus, ons doel, en tegelijk volop waarnemend wat zich hier en nu aan ons voordoet. Dat is wat het van ons vraagt. Niet het ‘kiezen van een moment om te plannen’. Niet ‘de omstandigheden veroordelen’, maar vol waarnemen wat er is, en daarin vertrouwen dat onze bewegingen ons verder brengen op onze reis.

Wat we ook kunnen leren en hoeveel we ook weten, er blijven altijd vragen. Het worden er zelfs steeds meer naar mate je er meer oplost. Het gaat er niet om daar een antwoord op te vinden, het gaat erom hoe we kunnen leven met die vragen terwijl we er GEEN antwoord op hoeven of kunnen vinden.

Het is dan ook de vraag of ik mijn doel of focus ooit ben kwijt geweest. Het is veel meer de vraag of ik er wel gehoor aan gaf. En of ik de dingen zo vormgaf dat ik het meest gericht ernaar leefde. Het is niet de vraag of er focus was, het is de vraag of ik contact had met mijn focus. Terugkijkend is het volkomen helder hoeveel deze periodes mij gebracht hebben, en hoe ik daarin geleerd heb wat ik nodig had om mijn eigen pad te kunnen gaan. Een ongebaand pad is pas zichtbaar als je terugkijkt. Leiderschap is dan ook voor mij ‘gehoor geven aan het doel, ondanks dat je de weg (nog) niet kunt zien’.

Maar HOE dan??! En wederom blijkt de waarheid verbluffend eenvoudig en simpel: de wetenschap dat de focus er ALTIJD IS geeft rust. Je hoeft hem niet aan te brengen, niet te zoeken, niet vorm te geven, je kunt hem zelfs niet kwijtraken! En gek genoeg geeft dat dan weer de rust om gewoon door te lopen, en te blijven bewegen. Het geeft vertrouwen dat de weg zich wel zal ontvouwen, maar alleen als ik mijn stappen blijf zetten. Voetje voor voetje, wetend dat het doel er allang is, ook al kan ik het niet altijd zien. Kortom, een briefje op de spiegel – je kunt niets kwijtraken wat stevig in jezelf verankerd is, je hoeft er alleen maar rust en tijd voor hoeft te nemen en het zal zichzelf weer tonen- zo’n briefje, driemaal daags lezen en veel lieve mensen om je heen, dat is voldoende. De wetenschap dat deze weg voor alle mensen gelijk is, waar ook ter wereld, dat is het grootste cadeau dat ik de afgelopen maanden heb gekregen. Het weten dat leiderschap gaat over jezelf tonen, dat jezelf tonen vraagt om er echt te zijn, en dat er echt zijn vraagt om alles in te brengen wat er is; ook als dat even vooral is ‘ik weet het niet’.

Ik wens iedereen een mooie maand vol bezieling toe en een prachtige jaarwisseling!

Harte groet,

Suze

Veranderen van koers; over beslissingen nemen in zwaar weer!

Stel je eens voor dat je lekker in je scheepje aan het varen bent. Heerlijk zonnetje, lekker gegeten, fijne bemanning. Je bent onderweg op een lange zeereis. Je bent nu een paar dagen onderweg, en ineens – ‘s nachts- komt er een storm. Eerst begint het te regenen, er komen wat vlaagjes. Steeds harder. Je zet een rif in de zeilen, stuurt je maat naar zijn kooi zodat hij wat rust kan nemen, en de storm wordt heviger. Hoge golven komen over het dek. De wind giert om het schip heen, sturen is zwaar. Je bent moe, hongerig en het ziet ernaar uit dat het nog maar net is begonnen. Er scheurt een zeil, de schoot klappert als een moordwapen over het dek heen en weer. Tijd om te denken is er niet; actie is nodig. Gelukkig vaar je veel, en geniet je er ook in storm van, maar deze storm is wel erg heftig. De angst heeft je zeker te pakken. Niet zozeer voor je zelf, dat gaat nog wel. Maar er zijn mensen aan boord. Die zijn zeeziek en bang en afhankelijk van jouw deskundigheid. Terug gaat niet meer, dus je moet doorgaan. In ieder geval het schip goed drijvend houden.

Dan kan je nog zo met twee benen op de grond staan en de goede dingen doen. Je moet van ver komen om dit soort druk lang te verduren. Want ook jij wordt moe, je krijgt honger, en de storm houdt aan. Het schip krijgt schade,  het wordt wel veel op twee schouders. Gelukkig ben je niet alleen aan boord. Gelukkig zijn er veel positieve mensen die je steunen. Gelukkig heb je vaker met deze situatie gedeald. Je weet ook het roer om te gooien als het echt moet. Maar de vraag blijft: wanneer is dat? Wanneer besluit je de koers te wijzigen? En waarnaartoe? En is dat dan werkelijk beter? Want wat je ook doet, je bent niet direct uit deze storm. Wanneer neem je een beslissing waarvan je de uitkomst niet weet? Hoe herken je de signalen en de juiste route?

Onlangs heb ik besloten om mij volledig te richten op mijn eigen weg in het leven. Op dat werk waar ik waar ik de wereld iets te bieden heb, waar ik plezier in heb en echt goed in ben. Ik heb mij in het verleden ook veel gericht op werk ‘om geld mee te verdienen’, en daar is niets is mee, maar het wordt hoog tijd om mijn eigen koers te gaan varen in plaats van die van anderen. Vooral ook om ‘alleen maar’ mijn eigen koers te varen, en niet ‘stiekem ook’ die van anderen ernaast.

Een aantal jaar geleden ben ik begonnen met het geven van trainingen en coach ik mensen en bedrijven die teveel hooi op hun vork nemen. Vaak staan ze voor hele onverwachte wendingen in hun leven, hetzij als bedrijf, hetzij als persoon. Zij willen leren om om te gaan met de situatie zoals die is. Ze willen leren om precies die beslissingen te nemen die goed zijn, in het hier en nu, in een situatie die moeilijk te overzien is. Vaak wordt ik erbij gehaald na de verandering, om zo de rust te hervinden om de stappen te zetten.

Tot nu toe combineerde ik dat ook met mijn ‘oude’ werk, het opstarten van grote innovatieprojecten. Begin dit jaar heb ik de beslissing genomen om mijn ‘eigen innovatieproject’ volledig van de grond te trekken. Dat betekent dat ik mij helemaal en volledig op trainingen en begeleiding richt, en alle tijd daarnaast steek in het ontwikkelen van mijn eigen centrum voor leiderschapsontwikkeling.  Een scheepswerf, waar ik mensen leer te werken met liefde en te leven met hart en ziel!

Dat betekent dat ik nee zeg tegen andere dingen, omdat het anders niet gaat. Ik moet al mijn tijd steken in dat wat ik wil doen, anders lukt het niet. En tegelijk verdien ik er nog geen volledige omzet mee. De weg naar een volledige omzet is tijd en aandacht. Als ik die niet vrijmaak, komt er ook onvoldoende werk uit.

Ik heb een gezin, kleine kindjes, en weinig tot geen financiële reserve. Dus hoe vind ik dan de rust om nee te zeggen, en trouw te blijven aan mijn ingeslagen weg, als ik niet elke maand weet hoe ik de rekeningen en de hypotheek moet betalen? En wanneer wijzig ik van koers, en moet ik mijn aandacht verleggen? Hoe weet ik wat de juiste weg is?

Dit soort situaties brengt een druk met zich mee die heel moeilijk is. Je moet positief blijven, en dat gaat heel goed, maar je moet tegelijk ook heel serieus en op het scherpst van de snede je realiseren wat er aan de hand is, anders gaat het niet. Hoe houd je de balans? Hoe creëer je de rust om innerlijk beslist te blijven, als het om je heen en in jezelf steeds spannender wordt?

Ik ben momenteel met veel mensen aan het praten, lezingen aan het geven, presentaties op gelegenheden waar potentiële opdrachtgevers komen. Ik geef workshops tegen kostprijs als introductie op nieuwe trainingen. Ik krijg steeds meer coach-cliënten. Workshops en trainingsdagen beginnen te lopen. Het gaat  goed. Ik ben erg trots op hoe het gaat nu ik mijn focus heb gericht. Het laatste wat ik kan gebruiken is een gedwongen financieel probleem. Tegelijk kan ik direct stoppen met alles wat ik doe als ik mijn rekeningen eind deze maand niet betaal, want dan ben ik de rest van de zomer bezig om de rotzooi op te ruimen en schulden te saneren. Het is precies dit soort stress dat alles onderuit haalt. Dat weet ik. Maar hoe houd je je eigen gemoedsrust? Hoe blijf je ‘gewoon’ kalm je eigen koers houden, in de wetenschap dat het klopt? In de wetenschap dat ergens de storm ophoudt, en je weer gewoon aan dek in de zon kunt zitten?

Alleen vanuit die rust kun je iets bereiken dat je door de storm helpt. Alleen in die rust kun je luisteren naar je stuurman, tijd nemen om de kaart te bekijken, weersvoorspellingen lezen en beslissingen nemen die noodzakelijk zijn. Door huilend in je kooi te gaan liggen is de kans op vergaan enorm. Door in paniek te navigeren is de kans op fouten groot. Door te grote stress is communicatie gedoemd tot ruzie. Rust en innerlijke beslistheid is de enige weg. Hoe bereik je die?

Het antwoord is heel eenvoudig: gun jezelf de tijd die noodzakelijk is voor alles wat je onderneemt. In de wetenschap dat het op die paar minuten niet zal aankomen. De tijd om eerst een kop koffie te zetten. Om zorgvuldig te zijn in wat je doet. Dat antwoord is niet ingewikkeld. Ingewikkeld is: hoe doe je dat dan?

Je zult je angst moeten leren omarmen, in een situatie waarin juist angst de slechtste raadgever is. Het gevolg is dat veel mensen dan hun angst de deur uit sturen. Dat lijkt een goede oplossing. Tegelijk is juist die angst ook de boodschapper die je waarschuwt en je laat zien wat jij nodig hebt. Je angst als raadgever aannemen is niet de oplossing. Je angst wegsturen echter ook niet. Je zult moeten leren luisteren naar je angst, en moeten leren wat hij je precies wil vertellen. Zo leren praten met hem dat je zijn adviezen aanneemt, en zorg draagt voor je eigen behoeften. Alleen als je voor jezelf zorgt krijg je de rust om precies dat te doen wat noodzakelijk is.

Ik heb geleerd om mezelf de tijd te gunnen om huilend op het voordek te gaan zitten. Om mijzelf toe te staan om te voelen hoe bang ik ben, om als dat weer gezakt is, te voelen wat ik nu werkelijk nodig heb. Vaak is het zo dat ik me erg eenzaam voel in mijn angst. Wat ik dan doe, is een situatie voor de geest halen waarin ik me heel veilig voelde. Waarin er mensen om mij heen waren en ik gesteund werd.

In het mij herinneren van deze situaties krijg ik dan weer een gevoel dat er mensen zijn die er voor me zijn. Dat er iets veel groters is, waar ik geen enkel beeld van heb, maar waar ik deel van uitmaak.

Ik herinner mij weer alle situaties dat ik bang was, niet wist wat ik moest doen, en kennelijk toch overleefd heb. En dan verbind ik mij met dat ik maar 1 ding kan doen, en dat is gewoon dat wat er nu gedaan moet worden. In de wetenschap dat dat zich wel zal aandienen. Ik heb per slot voldoende ervaring.

Zo creëer ik rust, innerlijke rust. Alleen vanuit deze rust kan ik de innerlijke beslistheid wakker maken in mijzelf om te doen wat er gedaan moet worden. Dan kom ik tot inzichten die mij exact die kracht geven die ik nodig heb. Door dit te delen met anderen krijg ik hulp. Door die hulp aan te nemen voel ik me niet meer alleen. Door samen te werken en op anderen te vertrouwen komt er nieuw perspectief en kan ik beter zorg dragen voor mijn eigen behoeften (slaap, eten, etc). En gek genoeg blijkt dan dat ik eerder bang was voor mijn angst, dan dat de angst nou zo erg is om te ervaren.

Het blijkt dat het mijn grootste hulpbron is. Dat het mij precies kan vertellen hoe ik mijn innerlijke beslistheid weer kan vinden. Die beslistheid om gewoon te doen, en ‘goed of niet’ even te laten voor wat het is.

Ik wens iedereen een zeer behouden vaart!

Harte groet,

Suze

Bouwstenen van Communicatie avonden in juni, ‘Luister je wel naar mij?’

Ter aanvulling op mijn presentatie zijn er 5 avonden in juni waarop je per avond een onderwerp kunt meemaken. Elke avond werk je 3 uur lang aan het onderwerp met oefeningen en theorie, zodat je echt leert wat er voor jou zelf speelt met betrekking tot dat stuk van communicatie. Als je alle 5 de avonden bijwoont krijg je een diepgaand inzicht in wat er speelt in het model van de wereld van zowel jezelf als de ander.

Na deze avonden kun je een enorme slag maken in het zeggen wat jij wilt zeggen en het horen wat de ander werkelijk zegt. Bovendien levert het je op dat je de ander zo kunt bereiken dat hij ook begrijpt wat jij bedoelt, en niet alleen maar wat hij hoort.

Deze avonden zijn in het Woodbrookershuis te Barchem, van 19.00 tot 22.00 en kosten slechts 45 euro per avond. Voor alle 5 betaal je 195 euro. De avonden zijn een introductie op de 8-daagse training in september en oktober, en zijn op zich allemaal trainingen, waar je je eigen bewegingen leert kennen. Je leert jouw model van de wereld kennen en je leert hoe je het model van de ander kunt leren kennen, en je leert hoe je daarmee om kunt gaan.

De introductie is bedoeld voor mensen die inzicht willen krijgen in hun eigen patronen van communicatie. Je leert hoe je contact maakt, hoe je je afsluit van contact, hoe je het wereldmodel van de ander leert kennen en hoe je zo kunt communiceren dat je boodschap overkomt zoals jij hem hebt bedoeld. Daardoor krijg je meer aandacht voor jezelf, voor de ander, meer ruimte voor wat er werkelijk toe doet in het contact. Je kunt dan meer tijd besteden aan war het echt over gaat. Waar het communicatie met klanten betreft kun je zo veel eenvoudiger met je klanten praten en makkelijker geld verdienen. Er wordt zowel gewerkt met oefeningen in kleine groepjes, individuele opdrachten als in de grote kring. Er wordt gewerkt met oefeningen en theorie uit NLP, systemisch werken en transactionele analyse.

9 juni lichaamstaal – wat zeg je nog meer?

16 juni taalpatronen – hoe versta je elkaar?

23 juni model van de wereld – ervaringen

30 juni onbewuste reacties – geheim contract

7 juli resultaatgericht communiceren – contracten

Nieuwsgierig? Schrijf je dan NU in via het contactformulier op www.aandekeukentafel.info PS VOL = VOL

VerderKijken Aan de Keukentafel 1 juni 2010: Visie, Missie en Strategie – maak jouw onderneming zichtbaar voor de toekomst.

Hoe staat het met de Visie, Missie en Strategie van jouw onderneming? Verkrijg inzicht op de VerderKijkmiddag in Harfsen (tussen Deventer en Zutphen) op 1 juni a.s.

Schrijf je NU in VOL = VOL

In deze workshop gaan we werken aan vragen rondom Strategie Visie en Missie met behulp van organisatieopstellingen. Dit is een interessante, krachtige en effectieve methode om onbewuste dynamieken zichtbaar te maken, waardoor een diepgaand inzicht wordt verkregen in wat er nu werkelijk speelt. Er is ruimte om met 3 of 4 vragen te werken. De ervaring leert dat het aanwezig zijn bij het werken met de vragen van anderen voor iedereen veel oplevert!

Of je nu wel of niet zelf een vraag hebt, als het thema of de werkwijze je interesseert moet je erbij zijn! Het is een unieke kans om laagdrempelig kennis te maken met een uiterst krachtige werkwijze, begeleid door zeer ervaren begeleiders!

Bij succesvol ondernemen horen Visie, Missie en een Strategie. Dat is het vertrekpunt voor de producten of diensten voor (nieuwe) klanten. En daar heb je ook een passende organisatie bij bedacht. Je hebt de processen en structuren ingericht. Je hebt de juiste man op de juiste plek. En toch gaat het niet (altijd) zo als je bedacht hebt. Wat is er aan de hand?

In deze workshop ervaar je de verschillen tussen je ondernemingsplan en dat wat jij (of je klanten) werkelijk zien. Dat is confronterend effectief en geeft een inzicht waar je direct mee aan het werk kunt!

Wat levert deelname aan deze workshop op?

1. Je krijgt je inzichten waarmee je direct aan de slag kunt. Dit bespaart je veel tijd in zoeken en maakt dat je je aandacht gericht kunt focussen. Dat geeft rust, zekerheid en een gevoel van richting. Hierdoor ben je in staat om al je aandacht te richten op waar het bij een bedrijf om gaat: geld verdienen.

2. Inzicht in hoe organisatieopstellingen werken.

Praktische informatie:
Datum & tijd dinsdag 1 juni 2010, ontvangst vanaf 13:00 uur
Workshop van 13:30 uur tot 17:30 uur

Er is ruimte om met 3 of 4 vragen te werken. De ervaring leert dat het aanwezig zijn bij het werken met de vragen van anderen voor iedereen veel oplevert!

Locatie workshop: Deventerdijk 8 Harfsen

Begeleiders: Suze Maclaine Pont; Luc Jonker; Joke Kamm

06 – 2182 2940

Kosten Inschrijfkosten €25,– excl. BTW, incl. koffie, thee en heerlijk biologische vruchtensap. Na afloop van de workshop bepaal je zelf wat de waarde voor jou is en voor welk bedrag je een aanvullende factuur wilt ontvangen. We noemen dit
WAARDEBEPALING ACHTERAF.

De landelijke ervaringen rondom het behandelde thema worden verzameld en regelmatig in E-boekvorm uitgegeven.

Aanmelden via info@aandekeukentafel.info

Zou je met communicatie willen bereiken dat iedereen je echt begrijpt? Kom dan naar de presentatie 21 mei IJsselpaviljoen te Zutphen 9 uur door Suze Maclaine Pont: Luister je eigenlijk wel naar mij? Bouwstenen van communicatie

—————————————————————————————————–
Meld je aan en komt allen! Geef dit bericht door aan iedereen voor wie je denkt dat het interessant is. We starten om 9 uur in het IJsselpaviljoen te Zutphen!
—————————————————————————————————–

Stel je eens voor hoe het zou zijn als je iets zegt, en je WEET dat het precies begrepen wordt zoals jij het bedoelt. Als het resultaat van je woorden precies dat is wat je ermee beoogde. Bij iedereen waar je mee praat (ja ook die lastige mensen!). Hoeveel eenvoudiger zou het leven niet zijn. Hoeveel tijd zou je over hebben, en hoeveel rust en intimiteit zou er in elk gesprek kunnen zijn als je met aandacht voor elkaar kunt communiceren?

Het is mogelijk!
Het is mogelijk om werkelijk zo met elkaar te communiceren dat de ander jou begrijpt en jij niet ‘je best hoeft te doen om te overtuigen’, maar gewoon begrepen wordt.

Waarom is dat zo moeilijk?
Ieder mens relateert dat wat hij ziet en hoort aan een bepaald ‘model van de wereld’ dat hij in zijn leven heeft opgebouwd. Dit model van de wereld bestaat uit onze ervaringen, onze opvoeding, onze normen (hoe het “hoort”), onze waarden, kortom uit onze eigen geschiedenis en onze persoonlijkheid. We relateren alles wat we in het hier en nu meemaken aan dit model van de wereld. Vervolgens plakken we dat in ons model zo het het beste past.

Het lastige is dat de ander vanuit ZIJN model van de wereld met ons communiceert. Het is zeer de vraag of wij dat in ONS model van de wereld kunnen begrijpen zoals het bedoeld is. En omgekeerd.

We kunnen nooit zeker weten hoe we iets moeten zeggen of hoe iets tegen ons is gezegd zolang we geen besef hebben van het model van de ander.

Hoe overbruggen we dit dan?
Mensen zijn nu eenmaal beperkt tot hun eigen model van de wereld.  Er zijn geen twee mensen met hetzelfde model, dat is uitgesloten. Het is wel mogelijk om het model van de ander te gaan begrijpen en te leren hoe jij kunt communiceren om hem werkelijk te begrijpen en begrepen te worden. Hiervoor is het van belang om te onderzoeken hoe je eigen wereldmodel is opgebouwd en te leren hoe jij luistert en communiceert, zodat je kunt gaan begrijpen hoe de ander dat doet.

21 mei geef ik een introductie van een uur over hoe dit werkt. Na deze presentatie zul je veel inzichten hebben over hoe communicatie nu precies werkt. Je krijgt ervaringen hoe en diepgaande inzichten in hoe het werkt bij jou zelf, en wat het effect is op de ander. Wat er allemaal meespeelt behalve taal kleding en alles wat je uiterlijk kunt zien. Ik leg je niet alleen uit wat er gebeurt in je eigen ‘systeem’ van lijf, hersenen, energieveld etc, maar ik laat je ook ervaren hoe het is bij een ander. Je kunt direct na de lezing al veel gebruiken van wat je hebt geleerd!

Meld je NU aan en Komt allen! Geef dit bericht door aan iedereen voor wie je denkt dat het interessant is. We starten om 9 uur!

Suze Maclaine Pont – Aan de Keukentafel – www.aandekeukentafel.info

Moeders met Ambitie

Kinderen zijn de toekomst, als hun moeders er ook 1 krijgen!
Schrijf je NU in op www.aandekeukentafel.info

Is het combineren van je ambities en je gezin net zo makkelijk en zorgeloos als je graag zou willen?
Kom je toe aan de vraag wat JIJ nu werkelijk zou willen doen? Hoe zou het zijn als je ‘s avonds als je thuis komt gewoon gezellig op de bank kunt zitten, zonder het gevoel dat er nog van alles moet? Niet uitgeblust, maar energiek. Stel je eens voor dat je zonder schuldgevoel zou kunnen leven, zonder het gevoel dat je eigenlijk op twee plaatsen tegelijk zou moeten zijn. Hoeveel ruimte zou je over hebben voor jezelf als je niet steeds een soort ’radar’ aan hoeft te hebben om te signaleren waar iets mis loopt? Weet je wat je werkelijk wil doen? Of kom je aan die vraag niet eens toe? En als je dat wel weet, hoe zorg je er dan voor dat het gebeurt? Wat maakt het eigenlijk zo ingewikkeld? Is het werkelijk zo dat een leven van een ambitieuze moeder nu eenmaal te vol is en je deze jaren op je tandvlees zal moeten doorbrengen? Of kan het ook anders?

Het is mogelijk om balans te vinden!
Het is mogelijk om rust te vinden in het leven is zoals het is. Je kunt de druk van je carriere niet veranderen. Evenmin het beroep dat kinderen nu eenmaal doen op hun moeder. Desondanks is het mogelijk om rust te ervaren, aan je eigen behoeften toe te komen en de verantwoordelijkheid te nemen voor het leven zoals het is.

Waarom is dat zo moelijk?
In de afgelopen 100 jaar is de emancipatie van de vrouw de allergrootste maatschappelijke verander- ing. Vergis je niet. Het is een grotere impact op de maatschappij dan de industriele revolutie. En zelfs al was het hoog tijd en hard nodig, zo’n beweging kan zich niet in één of twee gerneraties tot een nieuwe orde vormen. Deze tijd is een overgang waarin we het oude niet meer kunnen en willen, en het nieuwe -zowel bij mannen als bij vrouwen- nog niet een vanzelfsprekende plaats heeft gevonden. Dat vraagt veel. We kunnen daarbij niemand vragen welke weg we moeten gaan. Onze moeders begonnen deze weg, wij moeten verder. En niemand kan ons vertellen hoe dat moet.

Hoe vinden we dan rust op de weg?
Essentieel in deze tijd is dat vrouwen rust vinden in zichzelf. Hun eigen oer-wijsheid weer kunnen en durven aanspreken. Met elkaar delen, en samen kunnen rusten bij het feit dat we in deze tijd leven. Verbondenheid met andere vrouwen en samen een diepe reis maken in onze ziel maakt dat we her-ontdekken wat de kracht van vrouwen brengt. Van daaruit komt er rust in het afleggen van de weg naar een nieuwe orde. En vanuit die rust kunnen we devraag wat wij nu precies willen en moeten doen ineens als vanzelf beantwoorden.

Inhoud van de training
In de tweedaagse gaan we met elkaar onderzoeken hoe je kunt rusten in een onrustige periode. Wat zou je willen? Waar heb je behoefte aan? Wat maakt het zo ingewikkeld? Hoe kun JIJ het anders doen? We kijken naar wat er speelt aan patronen waar jij onbewust loyaal aan bent. Hoe kun je je verbinden met je eigen vrouwelijke achtergrond en je eigen vrouw-zijn? En van daaruit natuurlijk met de vrouwen om je heen, die op hun eigen manier met hetzelfde dilemma te maken hebben.

We werken beide dagen van 10 uur tot 17 uur. Er is veel ruimte voor intensief persoonlijk werk. De groep biedt de intimiteit en de holding die nodig is om werkelijk bij de kern te komen. De groep bestaat uit maximaal 10 vrouwen.
Er wordt zowel gewerkt met oefeningen in kleine groepjes, individuele opdrachten als in de grote kring. We maken een reis aan de hand van familieopstellingen, nlp, kunst, verhalen, persoonlijke begeleiding, lichaamswerk en muziek.

Nieuwsgierig?
Schrijf je dan NU in via het contactformulier op www.aandekeukentafel.info

Dag wereld!

Sinds vandaag heb ik dan eindelijk ook een weblog. Hier zal ik mijn artikelen plaatsen, zodat de hele wereld kan mee-lezen. Spannend hoor! Eerste maar eens mijn al bestaande artikelen publiceren. Kijken of ik daar uit kom……

Mijn eerste stappen op het netwerken online zijn dan ook nu gemaakt! Ik hoop dat het een actief blog wordt, waar mensen veel op reageren.